Kazimierski Park Krajobrazowy
Obejmuje fragment Płaskowyżu Nałęczowskiego i Równiny Bełżyckiej oraz przełom Środkowej Wisły i wschodni skraj Równiny Radomskiej.
Różnice wysokości między dnem doliny Wisły a krawędzią płaskowyżu dochodzą nawet do 90 m. Na stromych zboczach przełomu odsłonięte są białe, wapienne skały podłoża. Sam płaskowyż porysowany jest zmarszczkami lessowych wąwozów, których głębokość sięga czasami 30 m. Z tych powodów, wypoczywając w uzdrowisku, warto go choć na jeden dzień odwiedzić.
W Kazimierskim Parku Krajobrazowym znajdują się 2 rezerwaty przyrody. Jeden z nich „Skarpa Dobrska” zajmuje nieużytki rolne i pastwiska wsi Podgórz i Dobre oddalonych od Nałęczowa ok. 30 km na zachód. Rezerwat obejmuje zachodnią krawędź Równiny Bełżyckiej, która w czasie ostatniego zlodowacenia nadbudowana lessem, w swej zachodniej części osiąga wysokość względną 90 m.
W rezerwacie znajdują się też bardzo głębokie wąwozy lessowe. Jest to częściowy rezerwat krajobrazowy, w którym chroni się wychodnie i odsłonięcia różnowiekowych osadów czwartorzędowych, różnorodne formy rzeźby oraz ciepłolubne murawy z licznymi rzadkimi gatunkami roślin.
Drugi z rezerwatów to „Krowia Wyspa” nieopodal Kazimierza Dolnego. Jest to częściowy rezerwat faunistyczny. Obejmuje on wyspę usytuowaną w nurcie rozszerzonego koryta Wisły, w granicach Małopolskiego Przełomu Wisły oraz piaszczyste ławice i pas nurtu rzeki o szerokości 50-120 m., przylegający ze wszystkich stron do wyspy.
W rezerwacie chroni się stanowiska lęgowe wielu gatunków ptaków, m.in. ostrygojada, krzyżówki, cyranki, nurogęsi, pliszki żółtej, czajki. Zwiedzanie parku ułatwiają przecinające go, turystyczne szlaki piesze i rowerowe.
Tekst: Sandra Nejranowska-Białka
